Een afscheid hoeft niet te voldoen aan vaste regels of verwachtingen. Liever een afscheid dat past bij de persoon die is overleden, als een eerbetoon aan zijn of haar leven. Het gaat niet om hoe het hoort, liever kijk ik samen met een familie naar wat klopt.
Afscheid nemen op een plek met betekenis
Veel mensen weten niet hoeveel ruimte er is om een uitvaart persoonlijk vorm te geven. Dat begint al bij de locatie. Waarom zou je afscheid nemen in een aula die wellicht wat kil, groot of onpersoonlijk aanvoelt, als iemand zich thuis voelde in zijn woonkamer, op het strand of tussen de kunst? Ik begeleidde onder meer een uitvaart in een galerie van vrienden van de overledene, een afscheid in de vorm van een ‘vrijdagmiddagborrel’ in een klein theater en een samenzijn in de tuin van de familie. Zo’n bekende of vertrouwde omgeving geeft rust en verbondenheid. Ook is de sfeer vaak informeler en losser.
Persoonlijke details
Kleine details kunnen ervoor zorgen dat een afscheid ‘eigen’ voelt. Kinderen of kleinkinderen die de kist beschilderen, hapjes die herinneren aan iemands lievelingsgerecht of afkomst of een klein persoonlijk geschenk voor elke gast bij vertrek. Soms kiest de overledene zelf nog de wijnen of muziek uit.
Een passend afscheid
Er is geen goed of fout in het vormgeven van een afscheid. Wat telt, is dat het past bij wie de overledene was en het leven dat hij of zij heeft geleefd. Dat biedt troost aan hen die achterblijven.
